Կյանքի միջով — Նարեկ Կոսմոսի «Անցած 48»-ը

Ժամանակը կարող է խմբագրել մարդուն և այն ինչ մարդը ստեղծում է։ Այն նաև ձևավորում է գրական ներկապնակի երանգները։ Այս համատեքստում անդրադառնում ենք երիտասարդ բանաստեղծ, կոմպոզիտոր և երգիչ-երգահան Նարեկ Կոսմոսի վերջերս հրատարակված «Անցած 48» բանաստեղծությունների ժողովածուին։ Այս ժողովածուի յուրաքանչյուր ստեղծագործություն մի քայլ է դեպի մարդկային էության «ընթերցումը»։

Այնքան եմ ուզում լինել միակ պատահականությունը քո նախանշված կյանքում... միակ գնացքը, որի ռելսերը կփոխվեն քո դիմագծերի հետ, որը հեռու կգնա՝ անգիր տանելով քո ժպիտի կանգառները... Խճճված պահեր չկան։ Նարեկի պոեզիան հոսում է պարզ ու խոր՝ դիպչելով առօրյային։ Հեղինակի բանաստեղծական աշխարհը բացահայտվում է վառ կերպով՝ շերտ առ շերտ, անհատականությամբ և խորությամբ։

Բանաստեղծական արթնացում — այսպես կարելի է բնութագրել ժողովածուի առաջին մի քանի բանաստեղծությունները։ Դրանցում հեղինակը որոնում է՝ երբեմն ինքն իրեն, երբեմն աշխարհն ու իր շուրջը գտնվող մարդկանց։ Նա հետևում է մարդկային ինքնության և հարաբերությունների էությանը՝ թեթևակի դիպչելով ենթագիտակցությանը։

Ինձ մեծ քաղաքներ են պետք՝ փոքր մտքեր արտահայտելու համար... Կարճ ասած՝ ինձ մեծ քաղաքներ են պետք՝ մեր երկրի բյուջեի չափ փոքր մտքեր արտահայտելու համար... *** Ես քո զգեստապահարանը չէի, իսկ դու իմ ներսում չփոխվեցիր... և իմ բնավորությունը դողում էր քո բացակայությունից... ամեն գիշեր պատկերացնում էի իմ տունը, քեզ՝ իմ անկողնում, իմ երևակայած կերպարին՝ քո մտքում... բայց իրականությունն ու պոեզիան տարբեր դասարաններից են։

— Վովա Արզումանյան, «Առավոտ» օրաթերթ, 20.12.2023